The country boasts a labor force that is trainable,skilled,technology savvy,English proficient,and highly competitive.

มีการผลิตปีละ 4.5 ล้านตัน มูลค่ากว่า 1,000 ล้าน USD

ผลิตไม่เพียงพอต่อความต้องการ

อุตสาหกรรมการก่อสร้างในฟิลิปปินส์มีมูลค่าสูง(13,000 ล้าน USD ในปี 2554)

มีการขยายตัวต่อเนื่องทั้งโครงการด้านสาธารณูปโภคพื้นฐานของภาครัฐ และโครงการอสังหาริมทรัพย์ของภาคเอกชน

ฟิลิปปินส์นำเข้าสินค้า เครื่องสำอาง  สบู่  และผลิตภัณฑ์ถนอมผิวประมาณปีละ 525 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ

ฟิลิปปินส์ต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าอาหารจำนวนมาก เนื่องจาก

-มีประชากรมากและอัตราการขยายตัวสูงต่อเนื่อง

-ประสบปัญหาภัยธรรมชาติอยู่เนื่อง ๆ

-เทคโนโลยีทางการเกษตรค่อนข้างล้าหลัง

ไม่มีข้อจำกัดด้านการนำเข้า สินค้าไทยสามารถส่งออกไปฟิลิปปินส์ได้โดยเสรี

ต้องมีฉลากที่ตัวสินค้า หรือบรรจุภัณฑ์ให้ชัดเจน

เอกสารประกอบการส่งออก เป็นไปตามหลักสากล

ไม่มีกฎระเบียบการนำเข้าเป็นพิเศษสำหรับสินค้าสิ่งทอ

ประเทศ MFN เก็บภาษี 0- 15% 

อัตราภาษีนำเข้าจากต่างประเทศสมาชิกอาเซียน0 %

การทำธุรกิจในลักษณะเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว(Sole Proprietorship) กรณีนี้บุคคลจะเป็นเจ้าของคนเดียว มีอำนาจควบคุมการดำเนินธุรกิจและเป็นเจ้าของทรัพย์สินเพียงคนเดียว ซึ่งจะต้องรับผิดชอบผลทางกฎหมายหรือผลประกอบการด้วยตนเอง

เศรษฐกิจค่อนข้างมั่นคง  รายได้หลักมาจากแรงงานในต่างประเทศและภาคบริการ ไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอกมากนัก

สรุปผลการเข้าร่วมงานแสดงสินค้า WORLDBEX 2009 (ฟิลิปปินส์)  ระหว่างวันที่ 18-22 มีนาคม 2552 ณ อาคารแสดงสินค้า World Trade Center, Manila

 

รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบฯ   :  ฟิลิปปินส์เป็นตลาดส่งออกสำคัญอันดับที่  5  ของไทยและเมื่อพิจารณามูลค่าการส่งออกปี  2548 – 2552  (มค.-มิย.)

ข้าว  : ฟิลิปปินส์เป็นตลาดส่งออกสำคัญอันดับที่  2  ของไทย  เมื่อพิจารณามูลค่าการส่งออกปี 2547 – 2551