แก่ หรือ ผู้อาวุโสหมายถึงบุคคลอันเป็นที่นับถือรักของบุตรหลาน เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของทุกคนในครอบครัว บุตรหลานควรจะเอาใจใส่ดูแลท่านด้วยความรักรวมทั้งความรู้ความเข้าใจ ถึงแม้สังคมไทยในขณะนี้จะเปลี่ยนเป็นสังคมเมือง ที่ผู้คนจำนวนไม่ใช้น้อยจะต้องดำเนินชีวิตรีบเร่ง ชิงชัยกับเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่อยู่ในช่วยของวัยที่กำลังทำงานอย่างลูกๆหลานๆอาจจะเป็นผลให้ไม่ค่อยได้โอกาสได้ดูแลคนชราที่บ้าน แต่ว่ามีภาษิตหนึ่งกล่าวไว้ว่า “สายน้ำไม่รออยู่ ยุคสมัยไม่รอผู้ใดกันแน่” ด้วยเหตุนี้ บุตรหลานทุกคนควรจะตระหนักถึงคุณประโยชน์ของเวลาและก็หาช่องทางเอาใจใส่ท่านให้ดีเยี่ยมที่สุดเท่าที่จะทำเป็น เพื่อท่านมีสุขภาพด้านร่างกายและก็สุขภาพดวงใจที่ดี เป็นสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดีตามวัย เพื่ออยู่กับบุตรหลานให้นานที่สุด
คนวัยชรา ตามความหมายของหน่วยงานองค์การสหประชาชาติ คือ คนที่แก่ตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป สำหรับเมืองไทยได้ระบุนิยามคนวัยชราอย่างเป็นทางการตามพ.ร.บ.คนแก่ พุทธศักราช2546 โดย “คนวัยชรา” คือ บุคคลซึ่งแก่เกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปและก็มีเชื้อชาติไทย ซึ่งเดี๋ยวนี้สังคมไทยถือได้ว่าเป็น “สังคมคนวัยแก่” แล้ว เนื่องมาจากมีคนวัยชรามากยิ่งกว่าปริมาณร้อยละ 10 ตามเกณฑ์ขององค์การสหประชาชาติ แล้วก็นอกเหนือจากพลเมืองผู้สูงวัยจะมีปริมาณมากเพิ่มขึ้นแล้ว ยังมีลัษณะทิศทางอายุยืนยาวขึ้นเหมือนกัน
เพื่อเป็นการแสดงถึงคุณประโยชน์ของคนวัยแก่แล้วก็ให้คนสามัญได้ใส่ใจว่า ชั่วชีวิตก่อนหน้านี้คนวัยแก่ได้สร้างคุณค่าและก็คุณความดีไว้เยอะมากกับสังคม องค์การสหประชาชาติก็เลยกำหนดให้ทุกเมื่อเชื่อวันที่ 1 ต.ค. ของทุกปี เป็น วันคนชราสากล หรือ International Day of Older Persons สำหรับเมืองไทยพวกเรานั้น คณะรัฐมนตรีในยุครัฐบาล พล.อำเภอเปรม ติณสูลานนท์ ได้ลงความเห็นอนุมัติให้วันที่ 13 ม.ย. ของทุกปี เป็น วันคนแก่ เพื่อรณรงค์ให้สังคมเห็นค่าแล้วก็จุดสำคัญของคนวัยแก่ ซึ่งตรงกับวันสงกรานต์หรือปีใหม่ไทย โดยเป็นวันที่ทุกคนจะได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกทั้งครอบครัว ได้ทำกิจกรรมต่างๆด้วยกัน อาทิเช่น ทำบุญทำกุศลใส่บาตร เข้าวัดฟังธรรม รดน้ำพระ รดน้ำดำหัวขอพรจากคนแก่ เล่นน้ำวันสงกรานต์ อื่นๆอีกมากมาย เป็นการสืบต่อจารีตประเพณีอันดีเลิศของไทย
ความเป็น คนวัยชรา นั้นมีความต่างกันระหว่างหญิงและก็ชาย ระหว่างเขตเมืองรวมทั้งต่างจังหวัด ตามเคยได้ยินกันมาว่าเพศหญิงจะแก่เร็วกว่าเพศชาย แล้วก็ยายในเมืองยังเปรี้ยวจี๊ดไม่ถูกกับยายบ้านนอกที่มักอยู่ติดบ้าน แต่ คนวัยชรานั้นสามารถพินิจจาก หลักเกณฑ์ตามอายุปฏิทิน, มองจากลักษณะด้านนอก ดังเช่นว่า ใบหน้ามองแก่ ผิวหนังเหี่ยวย่น ผมหงอก, มีความประพฤติกระจุกกระจิก จู้จี้จุกจิก ย้ำคิดย้ำทำ อารมณ์ไม่คงเดิม, สุขภาพรวมทั้งความจำไม่ดี จำเป็นต้องพึ่งพิงคนอื่นๆ แล้วก็มีการเปลี่ยนสถานภาพไปเป็น ปู่ คุณย่า ตายาย ทวด แล้วก็เมื่ออายุ 60 ปีบริบูรณ์ ผู้อาวุโส จะได้รับผลประโยชน์และก็สิทธิประโยชน์ต่างๆจากทางการ ได้แก่ การได้รับเบี้ยเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ซึ่งเป็นผลประโยชน์การดูแลภายหลังจากการทำงาน หรือเป็นวัยเดียวกับวัยปลดเกษียณนั่นเอง
คนวัยชรา เป็นวัยที่จำต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ เนื่องจากว่าเป็นช่วงๆวัยที่มีการเปลี่ยน ชำรุดทรุดโทรมลดน้อยในด้านต่างๆจำนวนมาก ทั้งทางด้านร่างกายและทางด้านจิตใจ อาจมีโรคเรื้อรังที่อยากการรักษา อย่างเช่น ภาวะความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคเส้นเลือดหัวใจตีบ โรคกระดูกพรุน โรคเกาต์ โรคหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท โรคหน้าจอประสาทตา ฯลฯ รวมทั้งความเคลื่อนไหวทางจิตใจ อารมณ์ สังคม และก็เศรษฐกิจ ซึ่งคนสูงอายุบางรายบางทีอาจไม่อาจจะจัดการกับความเคลื่อนไหวนี้ได้ และก็อาจจะเป็นผลให้กำเนิดปัญหาต่างๆตามมาเยอะมาก ด้วยเหตุนั้น เป้าหมายหลักของ การดูแลคนวัยแก่ ก็คือแนวทางการทำให้คนวัยชราดำรงชีวิตได้อย่างสุขสบาย มีอิสระ แล้วก็มีคุณภาพ สามารถพึ่งตัวเองได้โดยพึ่งคนอื่นต่ำที่สุด ถึงร่างกายจะเสื่อมโทรมหรือมีโรคประจำตัวอยู่ก็ตาม
การฟื้นฟูสุขภาพผู้สูงอายุ![](https://s3vmwebprd.s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/public/packages/dh8mYUidBQYlaIfo7MEStx11ixnJc9vqX5NSky1h.jpg)