ความขัดแย้งทางทหารระหว่างสหรัฐอเมริกาและอิหร่านที่ทวีความรุนแรงขึ้นในตะวันออกกลาง กำลังส่งแรงสั่นสะเทือนต่อระบบเศรษฐกิจโลกอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะตลาดพลังงานซึ่งถือเป็น “เส้นเลือดหลัก” ของเศรษฐกิจโลกในปัจจุบัน

 

จุดยุทธศาสตร์สำคัญที่ทั่วโลกกำลังจับตา คือ “ช่องแคบฮอร์มุซ” ซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติเหลวที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยมีสัดส่วนการลำเลียงพลังงานผ่านช่องทางนี้คิดเป็นเกือบ 1 ใน 5 ของการบริโภคทั่วโลกในแต่ละวัน ความเสี่ยงจากการปิดหรือการคุกคามเส้นทางดังกล่าว จึงส่งผลกระทบโดยตรงต่อเสถียรภาพของอุปทานพลังงานโลก

 

สถานการณ์ความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้น ทำให้ราคาน้ำมันในตลาดโลกปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทะลุระดับ 100 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลในบางช่วงเวลา สะท้อนความกังวลของตลาดต่อภาวะอุปทานที่อาจตึงตัวในระยะสั้น ขณะเดียวกัน ความผันผวนของราคาพลังงานยังส่งผลต่อเนื่องไปยังต้นทุนการผลิต การขนส่ง และราคาสินค้าอุปโภคบริโภคในหลายประเทศ

 

นักวิเคราะห์เศรษฐกิจระหว่างประเทศประเมินว่า หากสถานการณ์ยืดเยื้อหรือขยายวงกว้าง อาจก่อให้เกิดแรงกดดันด้านเงินเฟ้อในระดับโลกอีกระลอก และเพิ่มความเสี่ยงต่อการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะในประเทศที่พึ่งพาการนำเข้าพลังงานเป็นหลัก

 

ไทยแม้จะอยู่ห่างจากพื้นที่ความขัดแย้ง แต่ด้วยโครงสร้างเศรษฐกิจที่พึ่งพาการนำเข้าพลังงานจากต่างประเทศในสัดส่วนสูง รวมถึงการเชื่อมโยงกับระบบการค้าและการเงินระหว่างประเทศอย่างใกล้ชิด ย่อมหลีกเลี่ยงผลกระทบจากวิกฤตครั้งนี้ได้ยาก

 

แรงกระแทกจากสงครามในตะวันออกกลาง จึงไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในสมรภูมิรบเท่านั้น แต่กำลังส่งผลกระทบต่อต้นทุนพลังงาน ค่าครองชีพ และเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศต่างๆ รวมถึงประเทศไทย ที่จำเป็นต้องเตรียมความพร้อมรับมือกับความไม่แน่นอนที่อาจยืดเยื้อในระยะต่อไป

“แรงกระแทกแรก” ราคาพลังงานโลก

 

การปรับขึ้นของราคาน้ำมันไม่ได้จำกัดผลกระทบอยู่เพียงภาคพลังงานเท่านั้น แต่ยังส่งผลเป็นลูกโซ่ไปยังต้นทุนในภาคเศรษฐกิจอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะต้นทุนด้านการผลิตและการขนส่ง ซึ่งต้องพึ่งพาพลังงานเป็นหลัก ส่งผลให้ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นตามไปด้วย

 

ในหลายประเทศสัญญาณของแรงกดดันด้านเงินเฟ้อเริ่มกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่ต้นทุนพลังงานเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งในรูปของค่าไฟฟ้า ค่าขนส่ง และต้นทุนวัตถุดิบที่เกี่ยวเนื่องกับพลังงาน สถานการณ์ดังกล่าวสร้างความกังวลต่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะในช่วงที่หลายประเทศยังอยู่ระหว่างการฟื้นตัวจากภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว

 

สำหรับประเทศไทย ผลกระทบจากราคาพลังงานโลกมีความชัดเจนและหลีกเลี่ยงได้ยาก เนื่องจากโครงสร้างพลังงานของประเทศยังพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันดิบและพลังงานจากต่างประเทศในสัดส่วนสูงถึงประมาณ 80–90% ของการใช้ภายในประเทศ เมื่อราคาน้ำมันในตลาดโลกปรับตัวสูงขึ้น จึงส่งผลโดยตรงต่อต้นทุนพลังงานภายในประเทศ

 

กลไกราคาพลังงานดังกล่าว จะสะท้อนผ่านราคาน้ำมันเชื้อเพลิงในประเทศ ค่าไฟฟ้า รวมถึงต้นทุนด้านโลจิสติกส์ ซึ่งล้วนเป็นองค์ประกอบสำคัญของค่าครองชีพประชาชน และต้นทุนการดำเนินธุรกิจในทุกภาคส่วน

 

 

 

ภาพจาก https://app.envato.com

ผลกระทบที่เห็นได้ชัดที่สุด คือการปรับตัวสูงขึ้นของราคาน้ำมันเชื้อเพลิงในประเทศ ซึ่งสอดคล้องกับทิศทางของราคาน้ำมันในตลาดโลก จากความเสี่ยงด้านอุปทานในบริเวณ ช่องแคบฮอร์มุซ

 

การเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมัน ส่งผลต่อเนื่องไปยังต้นทุนการผลิตไฟฟ้า โดยเฉพาะในระบบที่ยังพึ่งพาก๊าซธรรมชาติและเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นหลัก ทำให้มีความเป็นไปได้ที่ค่าไฟฟ้าจะปรับตัวสูงขึ้นในระยะถัดไป

 

สถานการณ์ราคาน้ำมันที่ผันผวนเริ่มสะท้อนพฤติกรรมของผู้บริโภคในประเทศ โดยมีรายงานว่าประชาชนบางส่วนเร่งเติมน้ำมันและกักตุนล่วงหน้า จากความกังวลว่าราคาจะปรับขึ้นต่อเนื่อง ส่งผลให้บางพื้นที่เกิดภาวะน้ำมันขาดช่วงชั่วคราว โดยเฉพาะน้ำมันดีเซล ขณะที่การขนส่งน้ำมันไปยังสถานีบริการ ไม่สามารถรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วได้ทัน

 

แรงกดดันดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงเดียวกับที่มีการปรับขึ้นราคาขายปลีกน้ำมันในประเทศ ในวันที่ 18 มีนาคม 2569 โดยจะขยับไม่กี่สตางค์ ซึ่งจะมีการอั้นราคาน้ำมันดีเซลไว้ไม่เกินประมาณ 33 บาทต่อลิตร ยิ่งตอกย้ำความกังวลของตลาดและผู้บริโภคต่อแนวโน้มราคาพลังงานในระยะต่อไป

 

ในด้านนโยบาย กลไกภาครัฐอย่างกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ยังคงมีบทบาทสำคัญในการพยุงราคาภายในประเทศ เพื่อลดผลกระทบต่อประชาชนในระยะสั้น อย่างไรก็ตาม การแทรกแซงดังกล่าวย่อมมีข้อจำกัดด้านภาระทางการคลัง โดยเฉพาะหากสถานการณ์ความขัดแย้งและราคาน้ำมันโลกยังคงยืดเยื้อ

 

ภาพจาก https://app.envato.com

ภาคการค้าระหว่างประเทศของไทยมีแนวโน้มได้รับผลกระทบจากความไม่แน่นอนของเส้นทางขนส่งและกำลังซื้อในตลาดต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศในตะวันออกกลางซึ่งเป็นหนึ่งในตลาดสำคัญของสินค้าไทย

 

ความเสี่ยงจากการคุกคามเส้นทางเดินเรือและการขนส่งทางอากาศ อาจทำให้ต้นทุนโลจิสติกส์เพิ่มสูงขึ้น และเกิดความล่าช้าในการส่งมอบสินค้า ซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของผู้ส่งออกไทย

 

มีการประเมินว่า หากสถานการณ์ส่งผลให้เส้นทางการค้าระหว่างประเทศหยุดชะงักเป็นระยะเวลา 2 เดือน มูลค่าการส่งออกของไทยอาจได้รับความเสียหายสูงถึงประมาณ 60,000 ล้านบาท สะท้อนถึงความเปราะบางของภาคการค้าต่อปัจจัยเสี่ยงจากภูมิรัฐศาสตร์

 

 

ภาคการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์หลักของเศรษฐกิจไทย อาจได้รับผลกระทบทางอ้อมจากสถานการณ์ดังกล่าว โดยเฉพาะในด้านการคมนาคมทางอากาศ

 

เส้นทางบินระหว่างประเทศไทยกับยุโรปและบางส่วนของเอเชีย จำเป็นต้องใช้เส้นทางผ่านน่านฟ้าในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซึ่งถือเป็นศูนย์กลางการบิน (hub) ที่สำคัญของโลก ความตึงเครียดที่เกิดขึ้นอาจนำไปสู่การปรับเปลี่ยนเส้นทางบิน การเพิ่มระยะเวลาเดินทาง หรือแม้แต่การยกเลิกเที่ยวบินในบางกรณี

 

ปัจจัยดังกล่าวไม่เพียงเพิ่มต้นทุนให้กับสายการบิน แต่ยังอาจกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักท่องเที่ยว และการตัดสินใจเดินทางในระยะสั้น

 

ภาพจาก https://app.envato.com

ผลกระทบที่ประชาชนจะสัมผัสได้โดยตรง คือ แรงกดดันด้านค่าครองชีพที่มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น จากกลไกต้นทุนที่เชื่อมโยงกันเป็นลูกโซ่ เริ่มตั้งแต่ราคาพลังงานที่ปรับตัวสูงขึ้น ส่งผลต่อต้นทุนการขนส่ง และขยายไปสู่ราคาสินค้าอุปโภคบริโภค โดยเฉพาะสินค้าอาหาร ซึ่งรัฐบาลได้สั่งตรึงราคาสินค้าควบคุมจำนวน 59 รายการ หากฉวยโอกาส โทษจำคุก 7 ปี 

 

พบว่ามีสินค้า 6 กลุ่มสำคัญที่อาจได้รับผลกระทบจากต้นทุนน้ำมันและสถานการณ์ด้านการขนส่ง ได้แก่ กลุ่มอาหารสด เช่น ไข่ไก่ เนื้อหมู และเนื้อไก่ กลุ่มสินค้าเกษตรหลัก 

 

ได้แก่ ข้าว ปาล์มน้ำมัน และผลไม้ กลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภคจำเป็น เช่น กระดาษทิชชู และบรรจุภัณฑ์กระดาษ กลุ่มอาหารกระป๋องโดยเฉพาะปลากระป๋อง กลุ่มเครื่องดื่มและสินค้าที่ใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติก เช่น น้ำดื่ม นมบรรจุขวด และน้ำมันพืช รวมถึงกลุ่มวัสดุก่อสร้าง อาทิ ปูนซีเมนต์ เหล็กเส้น สีทาบ้าน ท่อพีวีซี และกระเบื้อง 

 

ในระดับอุตสาหกรรม สัญญาณต้นทุนที่เพิ่มขึ้นเริ่มปรากฏชัด โดยเฉพาะ “บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป” ซึ่งมีมูลค่าตลาดราว 28,000 ล้านบาท กำลังเผชิญแรงกดดันจากราคาเม็ดพลาสติกสำหรับบรรจุภัณฑ์ และต้นทุนพลังงานที่เพิ่มขึ้นตามราคาน้ำมันโลก ผู้ผลิตยังสามารถประคองต้นทุนได้ในระยะสั้นจากสต็อกวัตถุดิบล่วงหน้า แต่หากสถานการณ์ยืดเยื้อ มีแนวโน้มต้องพิจารณาปรับโครงสร้างราคาในระยะต่อไป

 

ขณะเดียวกัน วัตถุดิบปิโตรเคมีที่เชื่อมโยงกับราคาน้ำมัน เช่น เม็ดพลาสติก เริ่มส่งผลกระทบเป็นวงกว้างไปยังสินค้าในชีวิตประจำวัน โดยราคาถุงพลาสติกมีแนวโน้มปรับขึ้น 10–15% ขณะที่ต้นทุน “ยางวง” เตรียมปรับเพิ่มอย่างน้อย 10% สะท้อนการส่งผ่านต้นทุนจากภาคพลังงานสู่สินค้าในห่วงโซ่ปลายน้ำ

ภาพจาก https://app.envato.com

 

นอกจากนี้ “ปุ๋ยเคมี” ซึ่งเป็นต้นทุนสำคัญของภาคเกษตร มีแนวโน้มปรับราคาสูงขึ้นตามต้นทุนพลังงานและก๊าซธรรมชาติในตลาดโลก ส่งผลต่อเกษตรกรโดยตรง และอาจผลักดันให้ราคาสินค้าเกษตรและอาหารปรับตัวเพิ่มขึ้นในระยะถัดไป

 

รวมถึงอุตสาหกรรมพื้นฐาน เช่น วัสดุก่อสร้าง เหล็ก และอาหารสัตว์ ก็มีแนวโน้มได้รับผลกระทบจากต้นทุนพลังงานและค่าขนส่งที่เพิ่มขึ้น ซึ่งล้วนเป็นต้นทุนต้นน้ำของเศรษฐกิจ

 

สถานการณ์ดังกล่าวสะท้อนว่า ต้นทุนพลังงานไม่ได้กระทบเฉพาะน้ำมันหรือไฟฟ้าเท่านั้น แต่กำลังแทรกซึมไปยัง “ต้นทุนแฝง” ในเกือบทุกอุตสาหกรรม และมีแนวโน้มผลักดันให้ราคาสินค้าโดยรวมปรับตัวสูงขึ้น

 

ภายใต้บริบทนี้ ความเสี่ยงของการกลับมาของภาวะเงินเฟ้อในประเทศไทยจึงมีมากขึ้น โดยเฉพาะหากราคาพลังงานยังคงอยู่ในระดับสูงเป็นระยะเวลานาน

ไทยพร้อมรับมือแค่ไหน

 

ท่ามกลางความไม่แน่นอนของสถานการณ์โลก คำถามสำคัญที่ตามมาคือ ประเทศไทยมีความพร้อมมากเพียงใดในการรับมือกับแรงกระแทกจากวิกฤตพลังงานและความผันผวนทางเศรษฐกิจที่อาจยืดเยื้อ

 

 

ภาพจาก https://app.envato.com

หนึ่งในกลไกสำคัญที่ใช้รองรับวิกฤตด้านพลังงาน คือ ปริมาณน้ำมันสำรองเชิงยุทธศาสตร์ของประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันประเทศไทยมีระดับน้ำมันสำรองอยู่ประมาณ 90 กว่าวัน เมื่อเทียบกับความต้องการใช้น้ำมันภายในประเทศ โดยกรมธุรกิจพลังงาน ยืนยันว่า ปริมาณดังกล่าวยังเพียงพอต่อการรองรับสถานการณ์ในระยะสั้น

 

ขณะเดียวกัน ภาครัฐได้มีมาตรการเพิ่มความมั่นคงด้านพลังงาน โดยสั่งปรับเพิ่มสัดส่วนการสำรองน้ำมันจาก 1% เป็น 3% ภายในสิ้นเดือนเมษายน 2569 ซึ่งจะทำให้ปริมาณน้ำมันสำรองเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 7 วัน หรือรวมเป็นราว 102 วัน หากสถานการณ์ความขัดแย้งยืดเยื้อจนกระทบการนำเข้า อาจเพิ่มแรงกดดันต่อการบริหารจัดการอุปทานในระยะต่อไป 

 

โดยปัจจุบันภาครัฐยังต้องใช้งบจากกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงอุดหนุนราคาพลังงานเฉลี่ยวันละประมาณ 1,200 ล้านบาท หรือมากกว่า 30,000 ล้านบาทต่อเดือน พร้อมขอความร่วมมือประชาชนในการประหยัดพลังงานเพื่อลดภาระในภาพรวม

2. กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง

 

ภาพจาก https://app.envato.com

อีกหนึ่งเครื่องมือสำคัญของภาครัฐในการดูแลเสถียรภาพราคาพลังงาน คือกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งถูกนำมาใช้พยุงราคาขายปลีก โดยเฉพาะน้ำมันดีเซล ในช่วงที่ราคาน้ำมันโลกผันผวน 

 

โดยปัจจุบันรัฐบาลยังคงพยายามตรึงราคาดีเซลไม่ให้เกิน 30 บาทต่อลิตร เพื่อลดผลกระทบต่อค่าครองชีพและต้นทุนขนส่ง
 

ล่าสุด กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงต้องเพิ่มเงินอุดหนุนสูงถึงประมาณ 20.36 บาทต่อลิตร ซึ่งถือเป็นระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ เพื่อให้ราคาขายปลีกอยู่ที่ราว 29.94 บาทต่อลิตร 

 

อย่างไรก็ตาม มาตรการดังกล่าวมีกรอบเวลาจำกัด และอยู่ระหว่างการพิจารณาว่าจะต่ออายุหรือปรับเพดานราคาขึ้นในระยะถัดไป

 

ภาระการอุดหนุนอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ฐานะกองทุนยังคงติดลบ โดยข้อมูลล่าสุดระบุว่าสถานะสุทธิติดลบราว 12,605 ล้านบาท แม้บัญชีน้ำมันยังเป็นบวก แต่ภาระจากก๊าซหุงต้มยังอยู่ในระดับสูง ขณะเดียวกัน ภาครัฐอยู่ระหว่างพิจารณาทางเลือก เช่น การกู้เงินเพิ่มเติม เพื่อเสริมสภาพคล่อง ซึ่งอาจเชื่อมโยงไปสู่ภาระหนี้สาธารณะในอนาคต

 

ในระยะต่อไป มีแนวโน้มที่รัฐอาจต้องทยอยปรับราคาดีเซลให้สะท้อนต้นทุนมากขึ้น เพื่อลดภาระของกองทุน สะท้อนว่าบทบาท “กันชนราคา” กำลังเข้าสู่ขีดจำกัด และเงินอุดหนุนที่ใช้บรรเทาภาระในวันนี้ อาจกลายเป็นต้นทุนที่ผู้บริโภคต้องร่วมกันชำระคืนในวันข้างหน้า

 

ภาพจาก https://app.envato.com

ในระยะกลางถึงระยะยาว ความสามารถในการรับมือของไทยจะขึ้นอยู่กับโครงสร้างพลังงานของประเทศ โดยเฉพาะการลดการพึ่งพาน้ำมันนำเข้า และการกระจายแหล่งจัดหาพลังงานให้มีความหลากหลายมากขึ้น

 

แนวทางสำคัญที่ถูกผลักดัน ได้แก่ การเพิ่มสัดส่วนการนำเข้าก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) จากแหล่งที่หลากหลาย รวมถึงการเร่งพัฒนาและใช้พลังงานหมุนเวียน เช่น พลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานลม เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนของตลาดพลังงานโลก

 

อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนผ่านด้านพลังงานจำเป็นต้องใช้เวลาและการลงทุนในระดับสูง ทำให้ในระยะสั้น ไทยยังคงหลีกเลี่ยงผลกระทบจากราคาพลังงานโลกได้จำกัด

 

 

นอกเหนือจากมาตรการด้านเศรษฐกิจและพลังงานแล้ว การดำเนินนโยบายการต่างประเทศก็เป็นอีกปัจจัยสำคัญในการรับมือกับสถานการณ์ความขัดแย้งระหว่างประเทศ

 

ในบริบทของความตึงเครียดระหว่างสหรัฐอเมริกา และ อิหร่าน ประเทศไทยจำเป็นต้องรักษาสมดุลทางการทูตอย่างรอบคอบ เพื่อคงไว้ซึ่งผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในทุกฝ่าย

 

การวางตัวในฐานะประเทศที่เป็นกลาง และการสนับสนุนแนวทางการแก้ไขปัญหาด้วยสันติวิธี อาจเป็นกลยุทธ์สำคัญในการลดผลกระทบทางอ้อมที่อาจเกิดขึ้น ทั้งในด้านการค้า การลงทุน และความร่วมมือระหว่างประเทศ

 

โดยสรุป แม้ประเทศไทยจะมีเครื่องมือและมาตรการรองรับในระดับหนึ่ง ทั้งด้านพลังงานและนโยบายเศรษฐกิจ แต่ความสามารถในการรับมือกับวิกฤตครั้งนี้ยังมีข้อจำกัด โดยเฉพาะหากสถานการณ์ยืดเยื้อหรือขยายวงกว้าง

 

ความท้าทายสำคัญจึงอยู่ที่การบริหารจัดการ “ระยะสั้น” เพื่อบรรเทาผลกระทบเฉพาะหน้า ควบคู่ไปกับการปรับโครงสร้างใน “ระยะยาว” เพื่อเสริมความมั่นคงทางพลังงานและลดความเปราะบางของเศรษฐกิจไทยในอนาคต

ภาพจาก https://app.envato.com

 

 

 

ในกรณีที่ความขัดแย้งสามารถควบคุมได้ภายในระยะเวลาอันสั้น หรือยุติลงภายในไม่กี่สัปดาห์ ผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลกอาจอยู่ในวงจำกัด โดยเฉพาะในตลาดพลังงานที่มีแนวโน้มผันผวนในระยะสั้น

 

ราคาน้ำมันในตลาดโลกอาจปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากความตื่นตระหนกของตลาด ก่อนจะทยอยปรับลดลงเมื่อสถานการณ์คลี่คลาย ส่งผลให้แรงกดดันด้านเงินเฟ้อและต้นทุนพลังงานเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว

 

สำหรับประเทศไทย ผลกระทบในฉากทัศน์นี้จะอยู่ในระดับจำกัด และสามารถบริหารจัดการได้ผ่านมาตรการระยะสั้นของภาครัฐ

Scenario 2 สงครามยืดเยื้อ

 

หากความขัดแย้งดำเนินต่อเนื่องเป็นระยะเวลาหลายเดือน โดยไม่มีข้อยุติที่ชัดเจน ผลกระทบจะขยายวงกว้างมากขึ้น โดยเฉพาะในด้านเศรษฐกิจโลก
 

ราคาพลังงานที่ทรงตัวในระดับสูงเป็นเวลานาน จะส่งผลให้ต้นทุนการผลิตและการขนส่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง นำไปสู่แรงกดดันด้านเงินเฟ้อในหลายประเทศ ขณะเดียวกัน กำลังซื้อของผู้บริโภคอาจลดลง ส่งผลให้เศรษฐกิจโลกเข้าสู่ภาวะชะลอตัว

 

ในบริบทของประเทศไทย ฉากทัศน์นี้จะสร้างแรงกดดันต่อทั้งภาคธุรกิจและภาคครัวเรือน โดยเฉพาะจากค่าครองชีพที่เพิ่มขึ้น และความไม่แน่นอนของภาคการส่งออกและการท่องเที่ยว

 

 

ในกรณีที่สถานการณ์ขยายตัวเป็นความขัดแย้งในวงกว้าง ครอบคลุมหลายประเทศในตะวันออกกลาง ซึ่งเป็นแหล่งผลิตพลังงานหลักของโลก ผลกระทบจะมีความรุนแรงในระดับโครงสร้าง

 

ความเสี่ยงต่อการหยุดชะงักของอุปทานพลังงาน โดยเฉพาะในบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ อาจนำไปสู่วิกฤตพลังงานโลก ราคาน้ำมันมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และอาจทะลุระดับ 120–150 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล

 

สถานการณ์ดังกล่าวจะส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ต่อระบบเศรษฐกิจโลก ทั้งในด้านเงินเฟ้อที่พุ่งสูงขึ้น การชะลอตัวของเศรษฐกิจ และความผันผวนของตลาดการเงิน

 

สำหรับประเทศไทย ซึ่งพึ่งพาการนำเข้าพลังงานในสัดส่วนที่สูง ฉากทัศน์นี้จะสร้างแรงกดดันอย่างรุนแรงต่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ ทั้งในด้านต้นทุนพลังงาน ฐานะการคลัง และค่าครองชีพของประชาชน

 

 

ภาพจาก https://app.envato.com

สถานการณ์ความขัดแย้งระหว่างสหรัฐอเมริกา และ อิหร่าน อาจดูเหมือนเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นห่างไกลจากประเทศไทยในเชิงภูมิศาสตร์ แต่ในความเป็นจริง วิกฤตครั้งนี้กำลังสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของโลกในยุคปัจจุบัน ที่พลังงาน การค้า และระบบการเงิน ถูกหลอมรวมเป็นเครือข่ายเดียวกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ออก

 

ความผันผวนของราคาน้ำมันที่เกิดขึ้นจากความตึงเครียดในตะวันออกกลาง ไม่ได้หยุดอยู่เพียงในตลาดโลก หากแต่ส่งผ่านมายังต้นทุนพลังงานภายในประเทศ ราคาสินค้าอุปโภคบริโภค และค่าครองชีพของประชาชนในชีวิตประจำวัน

 

สำหรับประเทศไทย ซึ่งยังคงพึ่งพาการนำเข้าพลังงานจากต่างประเทศเป็นหลัก ความเปราะบางต่อปัจจัยภายนอกจึงยังคงมีอยู่ในระดับสูง วิกฤตครั้งนี้จึงเป็นทั้งบททดสอบของความสามารถในการบริหารจัดการสถานการณ์เฉพาะหน้า และ สัญญาณเตือนถึงความจำเป็นในการปรับโครงสร้างด้านพลังงานและเศรษฐกิจในระยะยาว

 

ท่ามกลางความไม่แน่นอนของฉากทัศน์ในอนาคต สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คือผลกระทบที่อาจแทรกซึมเข้าไปสู่ทุกภาคส่วน ตั้งแต่ภาคธุรกิจไปจนถึงครัวเรือน โดยเฉพาะในรูปแบบของต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้น และกำลังซื้อที่อาจลดลง

 

แม้ประเทศไทยจะอยู่ห่างจากสมรภูมิรบหลายพันกิโลเมตร แต่ในโลกที่เชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด ทุกความเคลื่อนไหวในพื้นที่ความขัดแย้ง ย่อมมีแรงสะเทือนส่งถึงเศรษฐกิจในประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

นักเขียน

คุณมนตรี ศรีวงษ์ (อ๊อฟ)