มาเลเซียกับบทบาทแฟรนไชส์

ซาลามาเลกุม มาเลเซีย ได้โอกาสไปมาเลเซียเพื่อบรรยายเรื่องแฟรนไชส์ให้ที่ประชุมจากหลายประเทศ ไปคราวนี้อากาศขมุกขมัวนิดหน่อยเนื่องจากควันไฟจากไฟไหม้ป่าของอินโดนีเซีย ลมพัดย้อนขึ้นมาก็เล่นเอาทั้งเมืองเป็นเมืองในหมอกเดินนานๆ พาลแสบตา ได้ข่าวว่าทางใต้เราก็โดนหางเลขไปด้วย ส่วนงานประชุมคราวนี้ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีครับ เพราะมาเลเซียถือได้ว่าขณะนี้มีระบบแฟรนไชส์ที่เข้มแข็งที่สุดในเอเชีย เพราะประกอบไปด้วย การสร้างกฎหมายด้านแฟรนไชส์ สมบูรณ์แบบก่อนจีนหลายปี พื้นที่ของประเทศมาเลเซียมีขนาดไม่ใหญ่มาก เพียง 328,550 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 26 ล้านคน ดังนั้นการพัฒนาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพจึงเป็นเรื่องสำคัญมากกว่าการเน้นประมาณ

ในด้านการบริหารพัฒนาก็มีองค์กรของรัฐที่เรียกได้ว่าตั้งขึ้นมาเป็นกรมแฟรนไชส์เลยก็ว่าได้ สังเกตได้จากชื่อหน่วยงาน เพราะหน่วยงานนี้ชื่อเป็น Franchise Department ประมาณนี้ผมอาจจะจำชื่อเต็มผิดพลาด แต่เป็นองค์กรที่อยู่ภายใต้กรมพัฒนานักธุรกิจ หรือที่เรียกว่า Ministry of Entrepreneur and Cooperative Development (MECD),และอีกหน่วยงานคือ Malaysian External Trade Development Corporation; PNS

ทั้งสององค์กรมีหน้าที่ผลักดันธุรกิจ SMEs โดยเฉพาะที่สำคัญผู้รับผิดชอบหน่วยงานนี้คือ ลูกชายของมหาเธ นายกรัฐมนตรีคนสำคัญที่เป็นนักพัฒนาที่ทำให้มาเลเซียแซงหน้าไทยไปนี่แหละครับ

นอกจากข้อนี้คงเป็นข้อยืนยันไม่ดีเท่ากับที่ คณะรัฐมนตรีของมาเลเซียอนุมัติวงเงินพัฒนาให้กับธุรกิจที่สร้างให้เป็นระบบแฟรนไชส์โดยให้วงเงินอุดหนุนแบบให้เปล่าที่เรียกว่า Grant กับธุรกิจที่สร้างเป็นแฟรนไชส์ได้สำเร็จจริง งบประมาณโครงการนี้ทั้งสิ้น 1,000 ล้านบาท เป็นโครงการที่เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า Franchise Financial Scheme ซึ่งตั้งขึ้นมาเพื่อส่งเสริมธุรกิจแฟรนไชส์โดยเฉพาะ และอีกโครงการคล้ายกับที่ประเทศของเราทำ คือ Franchise Development Assistance Scheme. เป็นลักษณะการช่วยเหลือ ให้ความรู้และเป็นที่ปรึกษาให้กับธุรกิจที่ต้องการพัฒนาเป็นแฟรนไชส์

สำหรับมาเลเซียแล้วการพัฒนาแฟรนไชส์เท่ากับเป็นการกระตุ้นให้ภาคธุรกิจขนาดเล็กหันมาสนใจการสร้างระบบการบริหารและการสร้างตราสินค้าให้ได้รับการยอมรับ ผมเคยบอกเสมอว่า แม้ว่าธุรกิจหนึ่งใดก็ตามพยายามสร้างให้เป็นระบบแฟรนไชส์ถ้าสำเร็จก็ยิ่งกว่าถูกหวย แต่แม้จะไม่สำเร็จธุรกิจก็จะเข้มแข็งเป็นระบบมากขึ้น สามารถกระจายตัวได้ดีกว่า และเป็นธุรกิจที่ยืนยาวกว่าทันที แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกธุรกิจจะสามารถพัฒนาให้เป็นแฟรนไชส์ได้ทุกอย่างนะครับ

กฎหมายแฟรนไชส์ของมาเลเซียใช้ต้นแบบจากอเมริกาเป็นหลัก เรียกชื่อว่า Franchise Act 1998 ทำให้ธุรกิจที่จะทำระบบแฟรนไชส์จะต้องมีการจดขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานรัฐ แต่กว่ากฎหมายตัวนี้จะผ่านออกมาได้ก็ใช้เวลาเกือบ 8 ปี ในมาเลเซียมีสมาคมธุรกิจแฟรนไชส์ ชื่อสั้นๆ ว่า MFA Malaysian Franchise Association ที่เป็นสมาคมหลักที่ผลักดันระบบแฟรนไชส์

วันนี้แฟรนไชส์ในมาเลเซียจะเน้นคำว่า Knowledge เป็นหลัก เพื่อส่งเสริมให้นักธุรกิจเน้นการสร้างความรู้สังคมแห่งการเรียนรู้มากขึ้น เพราะวันนี้ธุรกิจและสังคมมาเลฯ เปลี่ยนไปมาก ผู้หญิงเริ่มทำงานมากขึ้นกว่า 32% จากที่เคยมีเพียง 25% การส่งเสริมแฟรนไชส์ก็มีทุกด้าน มีโครงการการศึกษาที่ครบวงจรทั้งระดับมหาวิทยาลัยเช่น University Teknologi Mara (UiTM)’s MEDEC และอีกมหาวิทยาลัยชื่อ University Utara Malaysia (UUM)’s Entrepreneur Development Institute (IPK)

ที่แปลกกว่าที่อื่นก็คือ มีโครงการสร้างธุรกิจแฟรนไชส์สำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ ชื่อ Program Franchise Wanita หรือ Woman Franchise Programmed และอีกโครงการชื่อ Graduate Franchise Programmed ซึ่งทั้งสองโครงการเน้นการให้การศึกษาแฟรนไชส์สำหรับนักธุรกิจหญิงเพื่อให้เข้ามีส่วนร่วมในธุรกิจแฟรนไชส์

ในเร็วๆ นี้มาเลเซียมีโครงการเมืองแห่งธุรกิจแฟรนไชส์ โดยใช้ชื่อว่า Franchise Town for Bumiputera ซึ่งโครงการนี้ตั้งในเมืองส่วนที่เรียกว่า Ponitien Johor เรียกสั้นๆ ว่า โจโฮ ผมเองก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน เมืองแห่งแฟรนไชส์แห่งนี้จะมีธุรกิจต้นแบบ 42 ธุรกิจที่คัดเลือกมา โดยโครงการจะแล้วเสร็จในปีนี้ มาเลเซียกับแนวคิดการสร้างเศรษฐกิจแบบเร่งรัด โครงการที่เกิดขึ้นจากความคิดเชิงธุรกิจและกล้าที่จะพัฒนา ฟังแล้วอย่าเพิ่งอิจฉาของแบบนี้ต้องค่อยคิดค่อยทำ สักวันบ้านเราเองก็จะพัฒนาได้แบบเขาเช่นกัน เพียงแต่เมื่อไรเท่านั้นแหละครับ.....

อ้างอิงจาก marketingofnewcity