ลองคิดดูว่า ถ้าวันหนึ่งเราเอาแบรนด์ต่างประเทศแบรนด์หนึ่งเข้ามาทำตลาดในไทย แล้วสามารถขยายสาขาได้มากกว่าประเทศที่เป็นฐานสำคัญของแบรนด์นั้น เรื่องนี้น่าสนใจแค่ไหน

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า Yolé เป็นแบรนด์ไอศกรีมโยเกิร์ตที่มีจุดขายเรื่องการไม่เติมนํ้าตาล และมีภาพลักษณ์เป็นของหวานสำหรับคนที่อยากดูแลสุขภาพ แต่ก็ยังอยากกินของอร่อยอยู่สำหรับตลาดเอเชีย สิงคโปร์ถือเป็นตลาดสำคัญของแบรนด์ โดยในปี 2560 ผู้ถือสิทธิ์แฟรนไชส์ในสิงคโปร์ตัดสินใจเปลี่ยนร้าน llaollao จำนวน 29 สาขาที่ตัวเองบริหารอยู่ ให้กลายเป็นร้าน Yolé ทั้งหมด

 

เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่า บางครั้งการขยายธุรกิจไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการเปิดร้านใหม่ทั้งหมด แต่สามารถใช้เครือข่ายร้านค้าและประสบการณ์จากธุรกิจเดิมมาต่อยอดกับแบรนด์ใหม่ได้

 

ส่วนประเทศไทย Yolé เข้ามาเปิดร้านแรกที่เซ็นทรัลเวิลด์ในช่วงปลายปี 2566 ก่อนจะขยายไปยังสยามพารากอน เดอะมอลล์ และศูนย์การค้าอื่นๆ ธุรกิจในไทยดำเนินการโดยบริษัท เมจิคอล คราฟส์แมน จำกัด ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ถือสิทธิ์ Master Franchise ของแบรนด์ในประเทศไทย

 

และหนึ่งในบุคคลที่น่าสนใจในโครงสร้างธุรกิจนี้ก็คือ บิวกิ้น พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล ที่มีทั้งสถานะเป็นผู้ถือหุ้นและกรรมการบริษัท ตรงนี้ต้องแยกให้ออกว่า การเป็น Master Franchise ไม่ใช่แค่การซื้อแฟรนไชส์มาเปิดร้านหนึ่งร้าน แต่เป็นการได้รับสิทธิ์บริหารและขยายแบรนด์ในตลาดหรือประเทศที่กำหนด พูดง่ายๆ เจ้าของแบรนด์มีชื่อ สูตรสินค้า และระบบธุรกิจ ส่วนผู้ถือสิทธิ์ในไทยต้องรับผิดชอบว่าจะนำแบรนด์นี้มาเติบโตในประเทศไทยได้อย่างไร

 

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

ถ้าดูจากตัวเลขทางการเงินของบริษัท เมจิคอล คราฟส์แมน จะเห็นการเติบโตค่อนข้างชัดเจน ปี 2566 ซึ่งเป็นปีที่เริ่มต้นธุรกิจ บริษัทมีรายได้ประมาณ 4.7 แสนบาท และยังขาดทุนประมาณ 7.5 แสนบาทแต่ในปี 2567 รายได้เพิ่มขึ้นเป็น 69.22 ล้านบาท และมีกำไรสุทธิ 3.16 ล้านบาท ส่วนปี 2568 รายได้เติบโตเป็น 116.17 ล้านบาท เพิ่มขึ้นประมาณ 68% จากปีก่อน และมีกำไรสุทธิ 5.31 ล้านบาท

 

ตัวเลขนี้แสดงให้เห็นว่า Yolé ไม่ได้เป็นเพียงแบรนด์ที่คนรู้จักหรือเป็นกระแสในโซเชียลมีเดียเท่านั้น แต่สามารถสร้างรายได้และกำไรให้กับบริษัทได้จริงอย่างไรก็ตาม ถ้าดูอัตรากำไรสุทธิจะพบว่าอยู่ที่ประมาณ 4.6% หมายความว่าทุกๆ 100 บาทที่ขายได้ บริษัทเหลือเป็นกำไรสุทธิประมาณ 4.60 บาท นี่จึงเป็นธุรกิจที่ต้องอาศัยยอดขายและการบริหารต้นทุนอย่างมีประสิทธิภาพควบคู่กันไป

 

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

จุดขายหลักของ Yolé คือไอศกรีมโยเกิร์ตที่ไม่เติมนํ้าตาล หรือ 0% Sugar Added สิ่งที่แบรนด์นำเสนอไม่ใช่แค่ไอศกรีมหนึ่งถ้วย แต่เป็นทางเลือกสำหรับคนที่อยากกินของหวานโดยรู้สึกผิดน้อยลง

 

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกค้ายังสามารถเลือกท็อปปิ้งได้เอง ไม่ว่าจะเป็นผลไม้ ซอส หรือส่วนผสมอื่นๆ ทำให้แต่ละคนสามารถสร้างไอศกรีมในแบบที่ตัวเองชอบได้ ในช่วงเปิดตัวประเทศไทย ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ประมาณ 109 บาทสำหรับถ้วยเล็ก และเพิ่มขึ้นตามขนาดและจำนวนท็อปปิ้ง

 

นี่คือกลยุทธ์ที่น่าสนใจ เพราะ Yolé ไม่ได้แข่งขันด้วยการเป็นไอศกรีมราคาถูก แต่เลือกวางตัวเป็นของหวานระดับพรีเมียมที่ยังจับต้องได้ ลูกค้าจึงไม่ได้จ่ายเงินเพื่อซื้อแค่ไอศกรีม แต่กำลังซื้อทั้งรสชาติ ความรู้สึกดีต่อสุขภาพ และประสบการณ์ในการเลือกส่วนผสมด้วยตัวเอง

 

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

ถ้าเราลองวิเคราะห์ด้วย Business Model Canvas จะเห็นว่า Yolé มีจุดแข็งอยู่หลายด้านอย่างแรกคือ Value Proposition หรือคุณค่าที่ส่งมอบให้ลูกค้า แบรนด์มีจุดขายที่ชัดเจนตั้งแต่ต้น ไม่เติมนํ้าตาล เลือกท็อปปิ้งได้ และมีภาพลักษณ์ที่ตอบโจทย์คนรักสุขภาพ

 

อย่างที่สองคือ Customer Segments กลุ่มลูกค้าหลักคือคนที่ชื่นชอบของหวาน แต่ใส่ใจเรื่องอาหาร รวมถึงกลุ่มคนที่เดินศูนย์การค้าและมีกำลังซื้อระดับหนึ่งอย่างที่สามคือ Channels แบรนด์เลือกใช้ศูนย์การค้าเป็นช่องทางหลัก เพราะเป็นพื้นที่ที่มีคนเดินจำนวนมาก และลูกค้าสามารถแวะซื้อของหวานได้ระหว่างช้อปปิ้งหรือทำกิจกรรมอื่นๆ

 

นอกจากนี้ ยังมีการทดลองขยายไปยังสนามบินดอนเมืองและใช้ Pop-up Store ในต่างจังหวัดอย่างขอนแก่น เพื่อทดสอบตลาดก่อนขยายเพิ่มเติมส่วน Revenue Streams รายได้หลักมาจากการขายสินค้าเป็นถ้วยหน้าร้าน ขณะที่ต้นทุนสำคัญประกอบด้วยวัตถุดิบ ค่าเช่าพื้นที่ ค่าแรงพนักงาน และค่าใช้จ่ายในการบริหาร รวมถึงต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับสิทธิ์แฟรนไชส์

 

แต่สิ่งที่ผมมองว่าน่าสนใจที่สุดคือ Key Resources หรือทรัพยากรหลักของธุรกิจ เพราะ Yolé ไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์ ผู้ถือสิทธิ์ในไทยได้รับประโยชน์จากชื่อแบรนด์ สูตรสินค้า และรูปแบบร้านที่มีอยู่แล้ว

 

ขณะเดียวกัน ฝั่งไทยก็มีความเข้าใจเรื่องทำเล พฤติกรรมผู้บริโภค และการบริหารร้านในศูนย์การค้า นี่คือการนำจุดแข็งของสองฝ่ายมารวมกัน เจ้าของแบรนด์เก่งเรื่องสินค้าและระบบ ส่วนผู้ถือสิทธิ์ในไทยเก่งเรื่องการนำสินค้าไปขายให้คนไทย และนี่คือหัวใจของ Master Franchise

 

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

 

เรื่องแรก คือ การเลือกทำเล Yolé ไม่ได้เปิดร้านแบบกระจายไปทั่วประเทศตั้งแต่วันแรก แต่เริ่มจากศูนย์การค้าขนาดใหญ่ที่มีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายอยู่แล้ว เช่น เซ็นทรัลเวิลด์และสยามพารากอน

 

เรื่องที่สอง คือ การใช้แบรนด์และเครือข่ายที่มีอยู่แล้วให้เกิดประโยชน์ การมีชื่อแบรนด์จากต่างประเทศช่วยลดเวลาในการสร้างการรับรู้ ขณะที่การมีพาร์ตเนอร์ที่เข้าใจตลาดไทยช่วยให้การขยายสาขาและการเลือกทำเลทำได้ง่ายขึ้น

 

เรื่องที่สาม คือ การสร้างกระแสและการตลาดผ่านบุคคลที่มีชื่อเสียง การที่บิวกิ้นเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นและกรรมการ ทำให้แบรนด์มีมิติที่แตกต่างจากการจ้างศิลปินมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ทั่วไป เพราะเป็นการเข้ามามีส่วนร่วมในธุรกิจด้วย

 

อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถสรุปได้ว่าปัจจัยใดเป็นสาเหตุโดยตรงที่ทำให้ยอดขายเติบโต แต่ทั้งหมดเป็นองค์ประกอบที่น่าสนใจเมื่อมองภาพรวมของธุรกิจ

 

3 บทเรียนที่ SME ไทยนำไปใช้ได้

เรื่องแรก อย่าพยายามสร้างทุกอย่างขึ้นมาเองเสมอไป บางครั้งการซื้อสิทธิ์หรือร่วมมือกับแบรนด์ที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว อาจช่วยประหยัดเวลาและต้นทุนในการสร้างตลาดได้มากกว่าการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดเรื่องที่สอง ต้องเข้าใจตลาดในประเทศให้มากกว่าเจ้าของแบรนด์ แม้จะได้สูตรและชื่อแบรนด์มาพร้อมแล้ว แต่การเลือกทำเล ราคา การสื่อสาร และการขยายสาขายังคงต้องอาศัยความเข้าใจผู้บริโภคในพื้นที่

 

เรื่องที่สาม อย่ามองแค่ยอดขาย ต้องมองกำไรด้วยตัวเลขของ Yolé แสดงให้เห็นว่ารายได้เติบโตเกือบ 68% ในปี 2568 แต่กำไรสุทธิยังอยู่ที่ประมาณ 4.6% ของรายได้ดังนั้น การขยายสาขาให้เร็วเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การบริหารต้นทุนให้เหลือกำไรมากขึ้นก็เป็นอีกเรื่องที่สำคัญไม่แพ้กัน

 

ภาพจาก https://citly.me/rkdvba
 

กรณีของ Yolé เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจของธุรกิจ Master Franchise ที่นำแบรนด์ต่างประเทศมาต่อยอดในตลาดไทยจากร้านแรกที่เซ็นทรัลเวิลด์ในปี 2566 วันนี้ประเทศไทยมี 15 สาขา มากกว่าสิงคโปร์ที่มี 10 สาขา ตามข้อมูลบนเว็บไซต์แบรนด์ ณ เดือนตุลาคม 2569

 

ขณะเดียวกัน บริษัทก็เติบโตจากรายได้หลักแสนบาทในปีเริ่มต้น สู่รายได้กว่า 116 ล้านบาทในปี 2568สิ่งที่น่าสนใจจึงไม่ใช่แค่การที่ไอศกรีมโยเกิร์ตแบรนด์หนึ่งขายดี แต่คือการพิสูจน์ให้เห็นว่า การมีแบรนด์ที่ดีเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ หากไม่มีคนที่เข้าใจตลาดและสามารถนำแบรนด์นั้นไปเติบโตได้จริงเ พราะสุดท้ายแล้วเจ้าของแบรนด์อาจเป็นคนสร้างสินค้า

แต่คนที่เข้าใจตลาดท้องถิ่นต่างหาก ที่สามารถทำให้สินค้านั้นเติบโตได้อย่างมีศักยภาพและนี่คือเหตุผลที่ผมมองว่า Yolé เป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจสำหรับคนทำธุรกิจไทยสำหรับเจ้าของธุรกิจ ถ้าหากมีสินค้าหรือบริการที่ตอบโจทย์ตลาด และมีโมเดลธุรกิจที่สามารถทำซํ้าได้อย่าปล่อยให้ธุรกิจเติบโตได้เพียงสาขาเดียว

 

มาวางระบบแฟรนไชส์ สร้างโมเดลธุรกิจ และเตรียมความพร้อมในการขยายสาขาอย่างมืออาชีพปรึกษาการสร้างแฟรนไชส์กับ ThaiFranchiseCenter คลิก https://www.thaifranchisecenter.com/consult/

 

นักเขียน

คุณมนตรี ศรีวงษ์ (อ๊อฟ)