ประเทศไทยต้องการคุณครูภาษาอังกฤษ 1 หมื่นคนด้วยกัน ไม่แปลกใจที่มีข่าวการขาดแคลนคุณครูสอนภาษาอังกฤษ แต่ก็มีข่าวว่า ไม่นานมานี้ทางกระทรวงศึกษาธิการให้ทางสถานทูตที่ต่าง ๆ ค้นหาคุณครูสอนภาษาอังกฤษมากขึ้นอย่างเร่งด่วน ทางสถานทูตสหรัฐอเมริกายืนยันที่จะเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้เป็นการเฉพาะ และเช่นกันมีรายงานว่า สถานทูตมากกว่า 20 แห่งได้เข้าร่วมที่ประชุมดังกล่าว

 

สอดคล้องกับรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการที่ได้กล่าวว่า “เป้าหมายของการอภิปรายครั้งนี้ก็คือ แสวงหาความร่วมมือจากสถานทูตที่ต่าง ๆ” ทางรัฐมนตรีได้กล่าวต่อไปว่า คุณครูต่างชาติจะต้องมีการฝึกฝนการสอนภาษาอังกฤษอย่างเป็นมืออาชีพ โดยเพิ่มใบรับรองการสอนภาษามาประกอบการพิจารณาเพิ่มเติม

 

ถือเป็นเรื่องดีที่เห็นท่านรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการได้ให้ความสนใจต่อการพิจารณาเรื่องนี้ แต่การค้นหาแนวทางการแก้ปัญหาภาพรวมอาจยังเป็นเรื่องที่ห่างไกล ในช่วงที่โรงเรียนต่าง ๆ เริ่มเปิดภาคเรียนในช่วงเดือนพฤษภาคมนั้น นี่เป็นแนวทางการแก้ปัญหา 3 แนวทางที่จะต้องนำไปปฏิบัติกับโรงเรียนที่ต่าง ๆ ตอนนี้ :

 

ภาพจาก bit.ly/32qbmDd

 

โรงเรียนส่วนใหญ่มีจัดจ้างหน่วยงานในการค้นหาคุณครูและว่าจ้างหน่วยงานต่าง ๆ ทางด้านหน่วยงานมีการเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับโรงเรียน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เงินเดือนของคุณครูลดน้อยลง ผลที่ตามมาทำให้คุณครูในประเทศเวียดนามหรือแม้แต่ประเทศจีนหลีกเลี่ยงการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย

 

โรงเรียนไม่สามารถแบกภาระค่าใช้จ่ายต่อหน่วยงานต่าง ๆ ได้ หรือไม่สบายใจกับการการที่คุณครูเริ่มลาออกมากขึ้น เนื่องจากพวกเขาต้องการหางานใหม่ที่ได้รับค่าตอบแทนสูงกว่า

 

ภาพจาก bit.ly/2upbzKl

 

แม้ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่า การพูดคล่องถือเป็นสิ่งสำคัญ แต่นักเรียนและผู้ปกครองไทยส่วนใหญ่ รวมไปถึงคุณครูนั้นคิดว่า สิ่งสำคัญสำหรับคุณสมบัติของคุณครูสอนภาษาอังกฤษก็คือ จะต้องมีพื้นเพมาจากประเทศนั้น การว่าจ้างนักพูดที่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องเพียงอย่างเดียวเป็นที่เข้าใจได้แล้วหากตลาดแรงงานต้องการบุคลากรที่พูดเก่ง ปัญหาก็คือความต้องการของตลาดแรงงานถูกเชื่อมาผิด ๆ โดยตลอด

 

โรงเรียนที่มีหลักการบริหารที่ดีมักว่าจ้างนักพูดที่ไม่ได้มีพื้นเพเข้ามา ซึ่งพิสูจน์ได้ว่า พวกเขาพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว บางครั้งจะต้องว่าจ้างคนที่ไม่ได้มีพื้นเพ แต่จะต้องว่าจ้างในช่วงที่พวกเขาไม่สามารถค้นหานักพูดที่มาจากพื้นเพได้ แต่ส่วนหนึ่งกลับไมได้คิดเช่นนั้น ผลที่ตามมาก็คือ ทำให้ผู้สมัครที่มีคุณภาพลดน้อยถอยลงหรือไม่มีกำลังใจค้นหางานในประเทศไทยหลังจากที่ได้อ่านประกาศโฆษณาหางานที่รับเพียงแค่นักพูดภาษาอังกฤษที่มาจากพื้นเพเพียงอย่างเดียวแค่ 6 ประเทศตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ

 

บางทีทางสถานทูตต้องให้ผู้เชี่ยวชาญช่วยแบ่งข้อมูลเกี่ยวกับค่านิยมในเรื่องคุณสมบัติ โดยจะต้องให้คุณครูที่ไม่ได้มาจากพื้นเพ แต่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องได้เข้ามาสอนในชั้นเรียน ข้อมูลนี้สามารถแบ่งปันไปยังพื้นที่ส่วนต่าง ๆ เพื่อให้เข้าใจว่า คุณครูสอนภาษาอังกฤษที่ดีเป็นคนอย่างไร หากเวลาผ่านไป ตลาดแรงงานอาจเริ่มให้การยอมรับคุณครูภาษาอังกฤษที่ไม่ได้มาจากพื้นเพมากขึ้นก็ได้

 

ภาพจาก bit.ly/2HOqPDR

 

นายจ้างไทยส่วนใหญ่มักชอบว่าจ้างคุณครูในประเทศไทยมากกว่า จนถึงตอนนี้คุณครูส่วนใหญ่หวังได้หน้าที่การงานที่มั่นคงก่อนมุ่งหน้าสู่ประเทศไทย สำหรับใครสักคนที่ไม่ได้เตรียมตัวหางานก่อน แต่ได้มองหางานในประเทศต่าง ๆ เช่นประเทศเกาหลีใต้, ญี่ปุ่นและจีนนั้น พวกเขาสามารถสัมภาษณ์ผ่านทาง Skype และลงนามข้อตกลงก่อนที่จะออกจากประเทศได้

 

ในขณะเดียวกัน การจ้างคุณครูจากต่างประเทศถือเป็นเรื่องที่มีความเสี่ยงอยู่ แต่เช่นกัน เป็นเรื่องดีที่จะช่วยดึงคุณครูหน้าใหม่ได้มากขึ้น

 

ในการบรรเทาความเสี่ยงนั้น ตัวอย่างเช่นทางโรงเรียนจะต้องทำการพิจารณาหาผู้สมัครจากต่างประเทศที่มีประสบการณ์ทางด้านการสอน โดยดูจากพอร์ตโฟลิโอการสอนที่เป็นประโยชน์ เช่นเดียวกันจะต้องเป็นคุณครูสอนภาษาอังกฤษอยู่ก่อนแล้ว 

หากไม่ลองทำดู จะทำให้ประเทศไทยมีความเสี่ยงสูญเสียบุคลากรที่มีคุณภาพ ซึ่งเป็นผู้ที่อยากหาหน้าที่การงานมั่นคงก่อนมุ่งหน้าสู่ประเทศ

ภาพจาก bit.ly/2SRRXI8

 

การแก้ปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นเรื่องยาก แต่เป็นเรื่องคุ้มค่าที่จะทำ การดำเนินการของสถาทูตที่ต่าง ๆ อาจช่วยให้ปัญหาคลี่คลายลงไป แต่ตอนนี้จะต้องมาแก้ปัญหาเรื่องของนักเรียนด้วยเช่นกัน

 

หากแนวโน้มการหาบุคลากรยังคงเป็นแบบนี้ต่อไป เป็นเรื่องยากที่ประเทศไทยคาดหวังกับแรงงานคุณครูภาษาอังกฤษที่เพิ่มมากขึ้นถึง 140 % ตามที่วางแผนเอาไว้

 

สิ่งหนึ่งที่ถือว่าเป็นเรื่องบ้าที่สุดก็คือ การทำแบบเดิม แต่คาดหวังกับผลลัพธ์ออกมาที่แตกต่างไปจากเดิม บางทีมันถึงเวลาที่จะต้องลองทำอะไรใหม่ ๆ บ้างแล้ว